Madryt, 1720 rok. Clara Belmonte pochodzi z dobrego domu, ale po tragicznej śmierci ojca traci dotychczasową pozycję i poczucie bezpieczeństwa. Ma za to niezwykły talent kulinarny, dzięki któremu otrzymuje pracę w posiadłości Castamar. Tam poznaje księcia Diego, wdowca, który po śmierci ukochanej żony odsunął się od ludzi i próbuje wrócić do arystokratycznego życia.
WIDEO…
Ich relacja rozwija się powoli. Clara zwraca uwagę Diega przygotowywanymi potrawami, ale szybko okazuje się, że łączy ich znacznie więcej. Problem jest oczywisty: w świecie sztywnych podziałów klasowych książę nie może po prostu związać się z kobietą pracującą w jego kuchni. Na drodze do szczęścia stają więc nie tylko konwenanse, ale również rodzinne interesy, polityczne ambicje, zazdrość i dworskie intrygi.
„Kucharka z Castamar”. Michelle Jenner i Roberto Enríquez w centrum historii
Clarę gra Michelle Jenner, a w księcia Diega wciela się Roberto Enríquez. To właśnie ich relacja jest sercem całej historii. Serial nie przyspiesza romansu na siłę. Dużo dzieje się w spojrzeniach, krótkich rozmowach i spotkaniach, do których właściwie nie powinno dochodzić.
W obsadzie znaleźli się również Hugo Silva, Maxi Iglesias, María Hervás, Agnès Llobet, Paula Usero, Jean Cruz, Óscar Rabadán i Fiorella Faltoyano. Szczególnie ważne są postacie otaczające Clarę i Diega, bo zakazany romans szybko staje się elementem większej gry, w której każdy ma własne interesy i sekrety.
„Kucharka z Castamar” to nie tylko romans. Clara ma własną walkę do stoczenia
„Kucharka z Castamar” mogłaby być prostą historią Kopciuszka, ale Clara jest znacznie ciekawszą bohaterką. Nie czeka bezczynnie na księcia, który odmieni jej życie. Próbuje odzyskać niezależność i znaleźć dla siebie miejsce w świecie, w którym o losie kobiet w dużej mierze decydują mężczyźni.
Dodatkowym problemem bohaterki jest agorafobia. Otwarta przestrzeń wywołuje u niej paraliżujący lęk, dlatego kuchnia staje się jednocześnie jej schronieniem i miejscem, w którym odzyskuje kontrolę nad własnym życiem. Jedzenie nie pełni zresztą w serialu funkcji zwykłej dekoracji. Potrawy wywołują wspomnienia, budują relacje i pozwalają Clarze powiedzieć rzeczy, których nie mogłaby wypowiedzieć wprost.
„Kucharka z Castamar” to idealny serial po „Bridgertonach”
Podobieństwa są oczywiste: mamy piękne kostiumy, arystokrację, zakazane uczucia, społeczne konwenanse, skandale i ludzi gotowych zrobić bardzo wiele, żeby ochronić swoją pozycję. „Kucharka z Castamar” jest jednak bardziej melodramatyczna i mocniej wykorzystuje motyw różnic klasowych. Netflix klasyfikuje produkcję jako kostiumowy dramat romantyczny i adaptację książki. Serial powstał na podstawie powieści Fernanda J. Múñeza.
Zobacz także:
